dinsdag 4 juli 2017

Bojack Horseman

Gewoon omdat het een naamgenoot is, maar ook omdat het de (quizz) vraag stelt: waarom zijn er zo weinig paard-tekenfilmfiguurtjes? Waarom zijn 'funny animals' altijd muizen, katten, eenden?



a) Paarden zijn dieren zonder gezicht (zie het pejoratieve 'horse face')
b) Een paard is niet voor te stellen als lopend op twee benen zonder dat het daarmee een monster (i.e. mensenlichaam-met-paardenhoofd is) (zie: 'centaur' (het draait om het lichaam van het paard))
c) Paarden zijn weliswaar gedomesticeerd, maar we verhouden ons anders tot paarden. Als we er op rijden worden we een mens-paard hybride (zie wederom: 'centaur,' maar ook: 'paardenmeisje')

Bespreek.

maandag 3 juli 2017

Rick and Morty 2

In 'Rixty Minutes' draagt Summer goggles die direct aangesloten zijn op haar DNA, om aan te geven dat het hier om een implosie van micro-fantasien gaat, ipv de Grootse, Cinemascopische Oerscene.


Rick and Morty

Wat tot nu toe ook onder mijn radar is gebleven: Rick and Morty. Wederom een meta-cartoon voor een knowing audience, met belachelijke reflecties op micro-genres, forking paths etc.



De serie begon als een parodie op Back to the Future, maar nu eentje waarin het tijdreizen vervangen is door een reis door verschillende dimensies. Waar Back to the Future, wellicht, aan het einde komt van het filmtijdperk, met zijn medium-specifieke fascinatie voor terugspoelen, manipulatie van de time-axis (zoals Kittler het noemt), en daarmee de traditioneel-psychoanalytische fantasie van de oerscene (aanwezig zijn bij je eigen conceptie), daar is Rick and Morty een product van het digitale tijdperk, met zijn fascinaties voor eindeloze variaties, dimensies, mogelijkheden. De aflevering 'Rixty Minutes) draait dan ook niet om de fascinatie met een Oerscene ('Oorsprong'), maar om de angst voor talloze variaties. Fantasie op het moleculaire ipv molaire niveau.

woensdag 17 mei 2017

Furry Fandom

Ngai benadrukt ook dat de 'neediness' van cuteness ook zijn eigen geweld oproept. 'Cuteness' is altijd een beroep op ons, en kan 'zorg' maar ook 'geweld' afdingen. Met andere woorden, 'cuteness' roept een affectief beladen (i.e. 'intense') maar a-symmetrische relatie op.

Vandaar dat 'cuteness' ook zo snel omslaat in zijn tegendeel, in perversie. Zelfs de meest onschuldige vormen van 'furry fandom' lijken een tikje, eeh... vies.


Cuteness

Cuteness wordt (door o.a. Harris en Pillai) ook met 'neediness' in verband gebracht - en het lieve object is bij uitstek een object dat iets van ons verwacht, of zelfs eisen aan ons stelt. Het is daarom misschien ook niet toevallig dat met het 'lief' worden van het stripfiguur (de verandering van Mickey van een knaagdier in een baby met ronde vormen) er een wereld van Merchandising werd opengetrokken. Nu Mickey zo lief is geworden moeten we immers ook iets met hem: hem verzorgen, bewaren, knuffelen.

Maar ook, zoals Ngai het verwoordt:

"Cuteness, an adoration of the commodity in which I want to be as intimate with or physically close to it as possible, thus has a certain utopian edge, speaking to a desire to inhabit a concrete, qualitative world of use as opposed to one of abstract exchange." (Our Aesthetic: 13)


Jameson stelde dat in the Wire het miniatuur-meubilair wees op een utopische dimensie. Met Ngai kunnen we zeggen dat dit bij uitstek een lieve utopie is.

The Cute

Ook verschenen over 'cuteness': Dit boek. Over lief retrofuturisme



zondag 16 april 2017

Ghost in the Shell-rel

Naar aanleiding van de zgn 'whitewashing'-rel over Ghost in the Shell stond er in de VPRO gids een verwijzing naar een stuk van Kenji Sato, getiteld 'More Animated Than Life.' Een pdf is hier te vinden. Het lijkt me een tikje gesimplificeerd stuk over wat de VPRO samenvat als de 'etnische zelfontlening in Japan sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog.' Wel geestig. Het tijdschrift waar het oorspronkelijk instond is dit.